ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΧ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΟΝ FLASH

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΙΧ. ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΟΝ FLASH (Α.Σταματόπουλος)

Για θέματα Παιδείας
-    Δεν λειτουργούν τα Πανεπιστήμια.. Ούτε ψύλλος στον κόρφο των πρυτάνεων …

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι μοναδική τους ευθύνη. Αν και θέλω να πω ειλικρινά και οι πρυτάνεις και τα πανεπιστημιακά όργανα έχουν και ευθύνες.

-    Χθες είπαν ότι βρίσκονται υπό την πίεση της κυβέρνησης να εφαρμοστεί ο νόμος. Από την άλλη τα κόμματα δεν παίρνουν συγκεκριμένες θέσεις και δεν υπάρχει συναίνεση, με αποτέλεσμα η διοίκηση των πανεπιστημίων να είναι αυτή η οποία ουσιαστικά έχει να αντιμετωπίσει όλη την κρίση..

Δεν κατάλαβα τι ζητάνε από τα κόμματα.

-    Μήπως υπαινίσσονται ότι τα κόμματα, ανεξάρτητα από την επίσημη στάση…. αυτό που θέλουν είναι να μην εφαρμοστεί ο νόμος για τα πανεπιστήμια;

Το κόμμα της Ν.Δ. δεν θέλει να εφαρμοστεί ο νόμος;.. Λέω ένα παράδειγμα…
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω. Τα κόμματα είναι να λένε την άποψή τους, για να κάνουν κριτική. Ίσως το παρακάνουν, μπαίνουν σε λεπτομέρειες, πώς λειτουργεί το Πανεπιστήμιο, πώς λειτουργεί το ένα, πώς λειτουργεί το άλλο, δηλαδή έχουν μια υπερπολιτικοποίηση, υπερκομματικοποίηση των πάντων. Αλλά αυτή η γενίκευση ότι τα κόμματα να πουν ότι συμφωνούν να κάνουμε τη δουλειά μας, δεν το καταλαβαίνω.

-    Οι ακτιβιστικές συμπεριφορές στα πανεπιστήμια και μάλιστα οι τελευταίες δεν σας βρίσκουν σύμφωνο ….

Ίσως παρεξηγήθηκαν ορισμένα πράγματα. Εγώ δεν είμαι εναντίον των ακτιβιστικών ενεργειών γενικά. Τι σημαίνει ακτιβιστική μέθοδος; Σημαίνει κάτι που είναι πιο πρωτότυπο, που είναι πιο έξω από τα παραδεδεγμένα, που εντυπωσιάζει, που είναι συμβολικό, δείχνει κάτι που θέλει να πει ….. Εκεί δεν είμαι εναντίον, είμαι υπέρ. Εκείνο στο οποίο είμαι εναντίον είναι ο ακτιβισμός  ο οποίος διαιρεί. Και μάλιστα όταν μιλάμε για διεκδικήσεις για τις οποίες δηλώνεις ότι χρειάζεται γενικότερη συσπείρωση. Και αν στο πανεπιστήμιο, το οποίο πράγματι κινδυνεύει και ο δημόσιος χαρακτήρας του και ο επιστημονικός του χαρακτήρας και η αυτοτέλειά του και η πανεπιστημιακή και ερευνητική του αυτονομία , δεν μπορείς να πετύχεις με όσες μεγαλύτερες θυσίες μπορείς την ενότητα, τη συσπείρωση, την κοινή δράση, την κοινή αντιμετώπιση του διδακτικού, του ερευνητικού, του φοιτητικού και του διοικητικού προσωπικού, τι κάνεις…

-    Αλλιώς συκοφαντείσαι από μικρές ομάδες…

Βεβαίως συκοφαντείσαι. Μπορεί να συκοφαντεί ο καθένας ό,τι θέλει. Μέσα στο πολιτικό παιχνίδι όλα επιτρέπονται δυστυχώς, ακόμα και τα βρώμικα. Αυτό το αφήνω απ΄ έξω. Εσύ θέλεις να συμβάλεις όσο μπορείς περισσότερο σ΄ αυτό που λέμε στη συσπείρωση σ΄ αυτά τα οποία επιδιώκεις, τα οποία είναι πολύ σωστά, είναι για το καλό κ.λπ.
Αυτό είπα, δεν είπα τίποτα, δεν είπα τίποτα παραπάνω. Πρέπει απ΄ αυτά τα πράγματα να απαλλαγείς. Υπάρχει πάντα το θέμα της μαζικότητας. Αν, προχτές, είχατε πεντακόσιους, χίλιους φοιτητές έξω από το Πανεπιστήμιο, έξω από τη Σύγκλητο που συνεδρίαζε, με πανό, με φωνές που να διαμαρτύρονται, που να βάζουν τα αιτήματά τους, εγώ θα ήμουν θετικός. Γιατί αυτό είναι θεμιτό, αυτό συσπειρώνει …

-    Αυτό δείχνει και μια πλειοψηφική τάση στα πανεπιστήμια…

Δεν λέω αν είναι πλειοψηφική, 50% +1. Δεν είναι εκεί το ζήτημα. Αλλά να έχει μια μαζικοποίηση.  Αν δεν το έχεις αυτό, στην κοινή γνώμη τι κλίμα και τι εντύπωση αφήνει;

-    Σύμφωνα με την τελευταία μέτρηση της GPO θεωρεί το 23% ότι φταίει το κόμμα του ΣΥΝ για την κατάσταση στα πανεπιστήμια και το 50% ότι φταίει η κυβέρνηση..

Αυτό το βρίσκω άδικο. Εκείνος που φαίνεται περισσότερο με αιτήματα, διεκδικήσεις κ.λπ παίρνει και μεγαλύτερη ευθύνη, την έχει, δεν την έχει. Εγώ δεν θεωρώ ειλικρινά ότι την κύρια ευθύνη την έχει το κόμμα του ΣΥΝ. Καθόλου. Αναφέρθηκα σε συγκεκριμένες συνθήκες, σε συγκεκριμένη κατάσταση, συγκεκριμένες συμπεριφορές συγκεκριμένων ανθρώπων σε συγκεκριμένη στιγμή. Αλλά το ότι το θέμα της Παιδείας, της μεταρρύθμισης, της ουσίας το έχει δουλέψει περισσότερο από άλλους ο ΣΥΝ, και μάλιστα πολύ περισσότερο, και από καιρό, από πέρυσι, θυμίζω, το αντι-νομοσχέδιο κ.λπ., αυτά δεν είναι άσχημα πράγματα. Δηλαδή τι να κάνει; Να μην μιλάει καθόλου;.. Δεν είναι σωστά αυτά.

-    Μιλήσαμε την καθολική ψηφοφορία.. Νομίζω ότι είναι περιττή κάθε κουβέντα… αυτό δεν το συζητάμε …. Τα υπόλοιπα…

.. Στο σύνολο του σχεδίου. Αν τα πάρεις ένα-ένα χωριστά μπορείτε να πείτε οτιδήποτε. Στο σύνολο μιας μεταρρύθμισης βεβαίως η συμμετοχή όλων είναι καλύτερο από τη δια  εκπροσώπων υποτίθεται ειδικευμένων ή πιο αποτελεσματικών….
Σας θυμίζω τον Μάη του ΄68, που έγινε πρώτη φορά ο νόμος-πλαίσιο στη Γαλλία που μετείχαν στη Διοίκηση οι φοιτητές, υπήρχε εκείνη η συζήτηση -και τη θεωρώ σωστή- ότι όσο περισσότεροι ψηφίζουν, τόσο περισσότερους εκπροσώπους βγάζουν, αν ψηφίζουν λιγότεροι, βγάζουν λιγότερους…..
Εγώ θέλω να υπάρχει σκέψη και εμβάθυνση τι θέλουμε να κάνουμε στο πανεπιστήμιο.

-    Χρειάζεται και κίνηση, γιατί η ακινησία… Η κουβέντα που γίνεται για τον τετραετή προγραμματισμό ή για παράδειγμα η αξιολόγηση εκπαιδευτικών ….

Εάν μου το πείτε έτσι, θα σας έλεγα ότι με αφήνει παγερά αδιάφορο. Ποιος αξιολογεί, τι αξιολογεί, με ποιο στόχο αξιολογεί, με ποια κριτήρια, πώς μπορεί αυτή η αξιολόγηση να έχει σε ένα βαθμό αντίλογο. Έχω μετάσχει σε αξιολόγηση στο γαλλικό πανεπιστήμιο. Είχαμε αρπαχτεί με τους αξιολογητές. Διότι, μεταξύ άλλων, είχε έρθει κάποιος και αξιολογούσε τις ώρες παρουσίες στο ίδρυμα. Δεν είχα κανένα πρόβλημα, γιατί είχα τριπλές ώρες.. αλλά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Και αν είμαι σπίτι μου και ετοιμάζω το μάθημά μου για τη Δευτέρα, θα σας φωνάξω σπίτι μου ναρθείτε και θα σας φωνάξω στο σαλόνι μου ή στο γραφείο μου να μου μετρήσετε τις τρεις ώρες που ετοιμάζω; Δεν είναι σοβαρό κριτήριο αυτό καθ΄ αυτό. Φυσικά έφερα ένα πολύ δευτερεύον παράδειγμα…. Το πρόβλημα είναι τι εξαρτάται από την αξιολόγηση. Υπήρξαν σοβαρές αντιδράσεις και κριτικές. Σου λέει, εντάξει, αξιολόγηση. Με στόχο;.. Τι;.. Να βάλεις τα δυο πόδια σ΄ ένα παπούτσι στους διδάσκοντες π.χ.; Να εξαρτήσεις  από εκεί το αν θα πληρώσεις τους μεν, δεν θα πληρώσεις τους δε;… Να τα δούμε όλα αυτά.

Υπάρχει θέμα στόχων, μέσων, μεθόδων, συμμετοχής, τα οποία στα μάτια μου τουλάχιστον δεν είναι σαφή.

-    Επειδή έχετε και μια ευρωπαϊκή εμπειρία…. το ζήτημα της σύνδεσης με την αγορά εργασίας των πανεπιστημίων είναι ένα θέμα το οποίο μπορεί επίσης με συνθήματα να αντιμετωπιστεί;…

Κατ΄ αρχήν τι εννοούν όσοι  λένε σύνδεση με την αγορά εργασίας. Δηλαδή κατεβαίνει το πανεπιστήμιο και ρίχνει ονόματα και λέει, έχω φτιάξει έναν καλό φοιτητή, πάρτε τον μου πρώτο; Τι σημαίνει σύνδεση… ; Λέμε πολλές φορές, είμαστε μια χώρα με πολλούς άνεργους πτυχιούχους . Κάτι σημαίνει αυτό.  Σημαίνει ότι και η οικονομία πηγαίνει άσχημα, διότι δεν προσλαμβάνει, αλλά ενδεχομένως ότι ζητάει μεν αλλά δεν βρίσκει αυτό που θέλει. Ζητάει Ψ ειδικότητες και υπάρχουν διαθέσιμες οι Χ ειδικότητες. Και τα δύο ισχύουν. Αυτά κάποιος πρέπει να τα μελετήσει, κάποιος να τα κάνει σοβαρά, κρατώντας βεβαίως πάντα τα στάνταρ τα επιστημονικά, τα διδακτικά και της ερευνητικής αυτονομίας.
Αν εννοούμε αυτά, ναι, βεβαίως, αλίμονο, πρέπει να γίνει. Ποια θα είναι τα επαγγέλματα σε πέντε χρόνια….;… Υπάρχουν λύσεις που έχουν δοθεί και δεν είναι οι καλύτερες. Δεν είναι πολλές φορές και σίγουρες. Σου λένε μερικοί ότι καλύτερη λύση από της προσαρμογής των αποφοίτων μας στην παραγωγή είναι οι πολύ γενικές σπουδές, ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται οι ίδιοι, και όχι οι πολύ ειδικές. Άλλοι λένε ότι είναι οι πολύ ειδικές, ώστε να μπορέσουν αμέσως να βγουν στην αγορά εργασίας….
Τα πράγματα φαίνονται απλά σε μερικούς που τους αρέσει η πολιτικολογία. Δεν είναι καθόλου απλά/ Αν εννοούμε λοιπόν να εμβαθύνουμε σ΄ αυτά, βεβαίως να εμβαθύνει το πανεπιστήμιο σ΄ αυτά και όχι μόνο το πανεπιστήμιο….

6/6/2008                                                                          ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Leave a Reply