Ομιλία στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Μέτρα για τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης των κτιρίων και άλλες διατάξεις»

06-05-2008
Ομιλία  στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ανάπτυξης: «Μέτρα για τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης των κτιρίων και άλλες διατάξεις».

Κυρία Πρόεδρε, ακούγοντας τη συζήτηση και προτού μιλήσει ο Υπουργός, παίρνω το θάρρος να κάνω αυτήν την παρέμβαση, γιατί ελπίζω να έχω και μία αντίδρασή του.
Αναρωτιόμουν πού οφείλεται αυτή η αίσθηση που έχει κανείς όταν παρακολουθεί την κουβέντα για το ότι η Κυβέρνηση δεν έχει την αίσθηση του επείγοντος ως προς το θέμα της εξοικονόμησης ενέργειας γενικά και όχι μόνο στα κτήρια, αλλά παντού. Δεν την έχει! «Ψιμύθια» είναι αυτά!
Και από την άλλη μεριά, όπως σωστά έγραψε μία εφημερίδα, δίνει την εντύπωση ότι πάει να χαϊδέψει όλο τον κόσμο. Χαϊδεύει τα σπάταλα κτήρια «μην σκάτε παιδιά, θα βρούμε μία λύση». Όμως, επειδή αυτή δεν είναι σωστή και σοβαρή πολιτική συμπεριφορά, αναρωτιέται κανείς πού οφείλεται.
Και όταν είχαμε συζητήσει στην επιτροπή το θέμα –το είχα αναπτύξει- η ερμηνεία μου είναι ότι η Κυβέρνηση πραγματικά περιμένει –και αναρωτιέμαι γιατί- καλύτερες μέρες και ότι θα έχουμε τόσο φθηνή αύξηση της ενέργειας, ώστε να μην ενοχληθεί κανένας. Όσον αφορά το με ποιους τρόπους, δεν θα ήθελα να μπω σε λεπτομέρειες, γιατί θα μας πάρα πολύ χρόνο. Νομίζω, όμως, ότι δεν στέκουν. Και επομένως, μ’ αυτήν την εντύπωση διαχειρίζεται τα πράγματα, για να τελειώνουμε. «Μη σας νοιάζει, θα τα λύσουμε διά της αυξήσεως της πίτας, της παραγωγής της ενέργειας».
Και αυτήν την αντίληψη, κυρία Πρόεδρε, μου την ενισχύει -και θα ήθελα να το πω αυτό, γιατί έχει σχέση με την κουβέντα που κάνουμε- η χθεσινή εξωφρενική δήλωση του κ. Σουφλιά.
Ο κ. Σουφλιάς βγήκε σε συνέδριο και δήλωσε ότι θεωρεί πως καλώς η πυρηνική ενέργεια θεωρείται «πράσινη ενέργεια» και ότι θα πρέπει να περιλαμβάνεται στον ενεργειακό σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή η δήλωση υπάρχει σήμερα σε όλο τον Τύπο και τη θεωρώ εξωφρενική και σκανδαλώδη. Φοβάμαι δε ότι με αυτήν την άποψη συμφώνησαν και κάποιοι μεταφυσικοί οικολόγοι, με τη λογική ότι δεν προλαβαίνουμε, χανόμαστε σε τριάντα, σαράντα, πενήντα χρόνια, άντε λοιπόν στην πυρηνική ενέργεια και σε ό,τι να είναι, για να τελειώνουμε. Επίσης πιστεύουν ότι υπερβάλλουμε λιγάκι για τη σοβαρότητα του ζητήματος. Νομίζω ότι και ο κ. Σουφλιάς υπερβάλλει και μερικοί συνάδελφοι εντός της Βουλής, όπως είδα εξάλλου και σε μια συζήτηση στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου.
Κύριοι συνάδελφοι, θυμίζω απλώς και μόνο τους τίτλους: Κόστος εγκατάστασης, κόστος έρευνας, κόστος συντήρησης, κόστος των πυρηνικών καυσίμων που αυξάνονται κατακόρυφα και κόστος του ρίσκου.
Έχω εδώ τις εναποθέσεις καισίου 137, βάσει στοιχείων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από το 1986 σε όλη την Ευρώπη, μετά από το μόνο μεγάλο δυστύχημα του Τσέρνομπιλ. Πηγαίνει από την κεντρική Σιβηρία, μέχρι τη Σουηδία, τη Νορβηγία, στο κέντρο της Ελβετίας και σε τμήματα της Ελλάδας ακόμα. Τι υποτίμηση είναι αυτή;
Και, βεβαίως, έχουμε και το κόστος της διάθεσης των αποβλήτων –και όχι μόνο το οικονομικό- που δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε –και γνωρίζετε τα προβλήματα που υπάρχουν- και το κόστος της αντικατάστασης των εργοστασίων. Για να κλείσει ένα πυρηνικό εργοστάσιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χρειάζονται έντεκα χρόνια! Επί έντεκα χρόνια το πληρώνουμε και δεν παράγει! Και αυτό το κόστος δεν το βάζουμε στο αρχικό κόστος της αρχικής επένδυσης. Και λέμε ότι η πυρηνική ενέργεια είναι και φθηνή και ασφαλής! Ούτε το ένα είναι ούτε το άλλο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Πράσινη δεν είναι ούτως ή άλλως!
ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: Πράσινη μπορεί να είναι αν την βάψετε. Ο καθένας λέει ό,τι θέλει, έτσι δεν είναι;
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επαναλαμβάνω ότι θεωρώ κυριολεκτικά εξωφρενικό το να γίνεται μια προσπάθεια διά της διολισθήσεως με απλές δηλώσεις από εδώ και από εκεί σε επιστημονικά fora και μετά παραμυθίας «μην ανησυχείτε, θα λυθούν τα προβλήματα», να κατρακυλάει η χώρα μας προς την πυρηνική επιλογή, την οποία μέχρι τώρα θεωρούσα ότι την έχουμε όλοι απορρίψει.
Θεωρώ αναγκαίο να επαναληφθεί αυτή η απόρριψη και να διαψευστεί -ενδεχομένως να κάνουμε όλοι λάθος, όπως και ο Τύπος- η δήλωση του κ. Σουφλιά. Θεωρώ αναγκαίο να αποσυρθεί η δήλωση του κ. Σουφλιά αν έχει γίνει.
Και, εν πάση περιπτώσει, αν δεν αποσύρεται, να διαχωρίσει η Κυβέρνηση τη θέση της από αυτήν τη δήλωση. Και περιμένω από τον κύριο Υπουργό απάντηση τώρα, διότι αυτή η διολίσθηση μετά παραμυθίας δεν θα μου συνεχιστεί αύριο και στα επόμενα συνέδρια, μέχρι να φθάσουμε όλοι να λέμε «τι να κάνουμε, ρε παιδιά, είναι αυτονόητη».
Ευχαριστώ πάρα πολύ, κυρία Πρόεδρε.

Leave a Reply