Ποικιλότητα ειδών της Ελλάδας

Ποικιλότητα ειδών της Ελλάδας

Πλούτος

Ο συνολικός αριθμός των ελληνικών ειδών ανώτερων φυτών είναι περίπου 5.500, με το συνολικό αριθμό γνωστών τάξων (είδη + υποείδη) να φθάνει τα 6.308. Η χλωρίδα των κατώτερων φυτών (Βρυοφύτων και Πτεριδοφύτων) της Ελλάδας δεν έχει μελετηθεί συστηματικά μέχρι σήμερα.

Επιπλέον, περίπου 2.000 είδη μυκήτων έχουν περιγραφεί μέχρι σήμερα, αριθμός που δεν είναι παρά ένα μικρό κλάσμα του συνολικού πλούτου αυτών των λίγο μελετημέτων οργανισμών.

Η επιστημονική γνώση των ιών, των προκαρυωτικών οργανισμών και των Πρωτίστων είναι πολύ περιορισμένη, και, ως επί το πλείστον, μόνο μελέτες προσανατολισμένες στις ιατρικές εφαρμογές έχουν γίνει μέχρι σήμερα.

Ο πλούτος της ελληνικής πανίδας απαρτίζεται από 30.000 έως 50.000 είδη. Ο αριθμός των ειδών που έχουν περιγραφεί μέχρι σήμερα, όσον αφορά στα περισσότερο γνωστά τάξα, δίνεται στον Πίνακα 1.

Πίνακας 1. Ο πλούτος ειδών των περισσότερο γνωστών τάξων της ελληνικής πανίδας και το κατά προσέγγιση ποσοστό πληρότητας της γνώσης κάθε τάξου

Τάξα

Είδη

+Υποείδη

%Ποσοστό Γνώσης

Θηλαστικά

116

περ. 50

>90

Πτηνά

422

+85

>95

Ερπετά

59

>95

Αμφίβια

20

>90

ΨΑΡΙΑ Γλυκού Νερού

110

+21

80

ΨΑΡΙΑ Θαλάσσια

447

80

Εχινόδερμα

107

80

Ορθόπτερα

317

+19

90

Τριχόπτερα

255

70

Ετερόπτερα

811

80

Ψωκόπτερα

75

?

Δικτυόπτερα

40?

?

Σιφωναπτερα

57

+11

80

Μαλακια(Δίθυρα)

293

80

>> (λοιπά θαλάσσια)

~700

80

Σκορπιοί

6

>90

Διπλόποδα

130

70

Χειλόποδα

~100

70

Ισόποδα (Χερσαία)

195

70

Δεκάποδα

231

80

Βρυόζωα

200

?

Κνιδόζωα

91

80

Σπόγγοι

132

?

Παρά την έλλειψη γνώσεων για πολλά τάξα, είναι εμφανές ότι η Ελλάδα αποτελεί “θερμό σημείο” βιοποικιλότητας για την Ευρώπη, όχι μόνο εξαιτίας του πλούτου των ειδών, αλλά και επειδή η σύσταση της χλωρίδας και της πανίδας της είναι μοναδική.

Ενδημισμός

Από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά της βιοποικιλότητας της Ελλάδας είναι ο υψηλός ενδημισμός στις περισσότερες ζωικές και φυτικές ομάδες. Πολλά ενδημικά είδη έχουν πολύ περιορισμένη εξάπλωση (π.χ. σε μια μόνο νησίδα) και, συνεπώς, είναι πολύ ευαίσθητα σε διαταραχές.

Ο υψηλός ενδημισμός οφείλεται στο γεωγραφικό και οικολογικό διαμελισμό της Ελλάδας σε πολλές απομονωμένες περιοχές, όπως νησιά, βουνά, ρέματα, κοιλάδες κλπ., και στη λειτουργία της ως καταφυγίου κατά τις πλειστοκαινικές παγετώδεις περιόδους. Μία ακόμη σημαντική πηγή ενδημικών μορφών είναι και η παρουσία χιλιάδων σπηλαίων. Αν και μόνο λίγες δεκάδες έχουν μελετηθεί από βιολογική σκοπιά, έχει ήδη βρεθεί μεγάλος αριθμός ενδημικών (κυρίως ασπονδύλων), πολλά από τα οποία είναι ενδημικά μιας και μόνο σπηλιάς. Αυτό σημαίνει ότι ο συνολικός αριθμός των ενδημικών ειδών αναμένεται να αυξηθεί δραματικά στα τάξα εκείνα που έχουν τρωγλόβιους ή/και στυγόβιους αντιπροσώπους, όπως τα Ισόποδα, τα Αμφίποδα, τα Κωπήποδα, τα Διπλόποδα, τα Ορθόπτερα, οι Αράχνες, οι Ψευδοσκορπιοί, τα Μαλάκια, τα ψάρια του γλυκού νερού κ.ά. Οι αριθμοί των ενδημικών ειδών και υποειδών μερικών από τα καλύτερα γνωστά ζωικά τάξα δίνονται στον Πίνακα 2.

Στα φυτά ο ενδημισμός είναι επίσης υψηλός. Ο συνολικός αριθμός των ενδημικών τάξων είναι 1.221 (936 είδη, 17%).

‘Ενα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο του ενδημισμού είναι και η γενετική διαφοροποίηση των πληθυσμών, η οποία στην Ελλάδα είναι επίσης υψηλή.

Εκτός από τα ενδημικά είδη της άγριας πανίδας και χλωρίδας, υπάρχουν πολυάριθμες τοπικές ποικιλίες καλλιεργούμενων φυτών και πολλές ιθαγενείς φυλές αγροτικών και οικόσιτων ζώων. Παρότι μεγάλο μέρος του πλούτου αυτού δεν έχει καταγραφεί επαρκώς, περισσότερες από 300 ποικιλίες φυτών και 43 φυλές αγροτικών ζώων έχουν ήδη ενταχθεί σε εθνικούς καταλόγους, και πολλές περισσότερες είναι γνωστές στους επιστήμονες.

http://www.biodiv-chm.gr Ελληνική διαδικτυακή πύλη για τη Βιοποικιλότητα

Leave a Reply